Archiwum kategorii: Myślę sobie

Widziałam rano cztery sarny, dwie małe i dwie duże, więc wciąż mam nadzieję, że jedna z nich jest sierotką przygarniętą przez inną rodzinę. Nie wiem w jaki sposób czas tak szybko może mi uciekać. Chyba zacznę zapisywać w ciągu dnia … Czytaj dalej →

Pan premier podkreślił zasługi prof. Stanisława Kulczyńskiego jako przyrodnika, Jego rolę w odbudowywaniu nauki polskiej po wojnie. Ja już pisałam, że dla mnie największą Profesora zasługą na świecie jest fakt, iż był twórcą Pienińskiego Parku Narodowego, po którym mogę spacerować … Czytaj dalej →

Z całego stosu książek czekających na przeczytanie wyciągnęłam przypadkowo powieść historyczną. Odłożyłam dopiero wtedy gdy skończyłam zostawiając wszystkie bieżące sprawy. Teraz już nie lubię się zmuszać do przeczytania książki tylko dlatego, że ją zaczęłam, czasem się męczę do końca, czasem … Czytaj dalej →

Cieszę się przeogromnie, że Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy pobiła rekord, zebrała 126 373 804,34zł. Ileż się za tym kryje szans na zdrowie i życie dzieciaków, ileż mniej tragedii, bólu, smutku za to więcej radości i nadziei na przyszłość. Tego nie … Czytaj dalej →

Wczoraj nie mogłam wejść na własny blog, coś się porobiło, nie wiem co, bo się nie znam. W każdym razie pojawiał się napis, że podejrzenie istnieje, iż jestem robotem. Telefonicznie instruowana przez Dużego próbowałam coś robić, ale nic nie wyszło. … Czytaj dalej →

Obejrzałam film Teresy Torańskiej pt „Dworzec Gdański” i się przeraziłam. Odczułam siłę strachu, ogrom przerażenia, panikę ludzi, którzy przeżyli wojnę, choć zgodnie z planem nazistów mieli zniknąć z powierzchni ziemi. Oraz zdziwienie, szok, dramat młodych ludzi, którzy Polskę uważali za … Czytaj dalej →

Biedronka sms-em zaprosiła mnie na zakupy w niedzielę. To była ostatnia normalna handlowa niedziela. Potem będzie chaos i zabranie ludziom możliwości dokonywania zakupów tak jak do tej pory. Współczuję tym pracownikom sklepów, którzy teraz o północy będę się musieli stawiać … Czytaj dalej →

Jakże mieć dystans do spraw bieżących, kiedy co chwilę człowieka bombardują doniesienia o kolejnych „cudach” w kraju nad Wisłą. A to znowu limuzyna okazała się nie być helikopterem i nie przeleciała na korkiem ulicznym. Pomyślała pewnie zatem, że torowiskiem przemknie … Czytaj dalej →

Rok temu odważyłam się napisać pierwsze słowa na blogu. Nie przypuszczałam, że znajdę tu nowy świat, odskocznię od realu, a jednocześnie możliwość wyrzucenia z siebie własnych frustracji – bo akurat czas taki nastąpił, że ich narosło co niemiara z przyczyn … Czytaj dalej →

Jakkolwiek człowiek chciałby się ochronić – nie da się. Polityka wciska się wszędzie, wchodzi i skrzeczy. Nie tylko głosem z drabinki (nawiasem mówiąc wyjątkowo niemedialny ten głos). Cała rzeczywistość skrzeczy i zgrzyta, taki zgrzyt żelaza po szkle… Brr… Na przykład … Czytaj dalej →