Archiwum autora: anka

Biegnie czas, a ja za nim 🙂 Wciąż nie mogę go dogonić, zresztą chyba nikomu się nie udaje taka sztuczka. Czasem mi się tylko dni pomieszają i kiedy mam wrażenie, że jest o dzień wcześniej niż faktyczna data mówi, to … Czytaj dalej →

Kochani moi odwiedzający❤️ Z całego serca życzę cudownych Świąt, rodzinnych, przyjacielskich, zdrowych, spokojnych, wolnych od wszelkich złych myśli i emocji. Niech nam się odradza wszystko co Dobre, a złe niech znika w kraterze wulkanu, w głębi Ziemi Gai i przeradza … Czytaj dalej →

Jak to się stało, że marzec przeminął? Nie wiem, wciąż chyba „pomroczność jasna” mną rządzi i nie miałam siły się zmobilizować. Babcia D. jak leżała tak leży, z tą różnicą, że czasem  sama siada na łóżku, je więcej, przestała jęczeć … Czytaj dalej →

Zabieram się do pisania dokładnie tak jak sójka się wybierała za morze. W poprzedni poniedziałek była pierwszy raz pani doktor, obejrzała babcię D., która wodziła za nią przestraszonym wzrokiem i trzymała obiema rękami  koszulę na piersiach nie pozwalając w pierwszej … Czytaj dalej →

Kolejny odcinek z Alzheimerem w domu…  Piszę te słowa w niedzielę rano. Minął tydzień leżenia babci D. w łóżku, tydzień po upadku. Nic nie jest lepiej. Wyszły na wierzch okropne siniaki. Wygląda jakby z wysokiego drzewa skakała okrakiem na lufę … Czytaj dalej →