Adelka nie lubi\u0142a momentu sko\u0144czenia czytania ksi\u0105\u017cki, szczeg\u00f3lnie je\u015bli polubi\u0142a bohater\u00f3w i przywi\u0105za\u0142a si\u0119 do nich. Pragn\u0119\u0142aby dalej uczestniczy\u0107 w ich \u017cyciu. Nie zapomina\u0142a o nich od razu, przez czas jaki\u015b \u017cyli jeszcze w jej wyobra\u017ani. Kilka dni, tygodni, czasem wracali po miesi\u0105cach.<\/p>\n
Od\u0142o\u017cy\u0142a na bok tak zwane opas\u0142e tomisko, niezwykle pasjonuj\u0105c\u0105 lektur\u0119 i jeszcze niezupe\u0142nie przytomna rozejrza\u0142a si\u0119 wok\u00f3\u0142. Mi\u015b wraz z Pere\u0142k\u0105 spa\u0142y obok niej, Reks rozci\u0105gn\u0105\u0142 si\u0119 na ca\u0142\u0105 sw\u0105 wielko\u015b\u0107 pod oknem balkonowym, aby mie\u0107 dobre pole obserwacji ca\u0142ego towarzystwa, Bierka za\u015b tak, aby mie\u0107 na oku swego pana oraz Adelk\u0119. Na reszt\u0119 wsp\u00f3\u0142braci nie zwraca\u0142a uwagi. Adam siedzia\u0142 w ma\u0142ym pokoiku. Oprzytomnia\u0142a ca\u0142kowicie.<\/p>\n
– Co robisz? \u2013 spyta\u0142a szukaj\u0105c wzrokiem pilot\u00f3w od telewizora i dekodera, nie by\u0142o ich na miejscu.<\/p>\n
– Jem \u2013 pad\u0142a odpowied\u017a.<\/p>\n
– Nie wiesz, gdzie si\u0119 podzia\u0142y piloty?<\/p>\n
– S\u0105 ze mn\u0105 \u2013 us\u0142ysza\u0142a.<\/p>\n
– Co ty m\u00f3wisz? \u2013 zdziwiona podnios\u0142a si\u0119 z fotela i zajrza\u0142a do pokoiku.<\/p>\n
– Nie lubi\u0119 je\u015b\u0107 w samotno\u015bci, kiedy jestem z tob\u0105. Ty nie chcia\u0142a\u015b, to jem w towarzystwie pilot\u00f3w \u2013 wyja\u015bni\u0142 z \u0142obuzerskim u\u015bmiechem.<\/p>\n
Parskn\u0119\u0142a \u015bmiechem.<\/p>\n
– Przepraszam ci\u0119, ale musia\u0142am sko\u0144czy\u0107 ksi\u0105\u017ck\u0119. Tak mnie wci\u0105gn\u0119\u0142a, \u017ce nie mog\u0142am si\u0119 oderwa\u0107. Teraz mog\u0119 ci j\u0105 po\u017cyczy\u0107.<\/p>\n
– Akurat przyda mi si\u0119 na wiecz\u00f3r, skoro taka zajmuj\u0105ca. Jutro o niej porozmawiamy.<\/p>\n
– Masz zamiar siedzie\u0107 nad ni\u0105 do rana?<\/p>\n
– Skoro taka zajmuj\u0105ca\u2026<\/p>\n
Nazajutrz rozmawiali jednak na zupe\u0142nie inny temat. Adam nie posiada\u0142 si\u0119 z rado\u015bci, bowiem zadzwoni\u0142 do niego wnuk, na sta\u0142e mieszkaj\u0105cy w Irlandii, z informacj\u0105, \u017ce przylatuje do Polski. Adam wi\u0119c o niczym innym nie m\u00f3g\u0142 my\u015ble\u0107, a tym bardziej m\u00f3wi\u0107.<\/p>\n
– Nie masz poj\u0119cia, Adelko, jaki to \u015bwietny ch\u0142opak. Sko\u0144czy\u0142 studia, pracuje, chocia\u017c kiedy\u015b m\u00f3wi\u0142, \u017ce tylko muzyka si\u0119 dla niego liczy i nic wi\u0119cej go\u00a0 nie obchodzi.<\/p>\n
– A czym teraz si\u0119 interesuje? To znaczy, mam na my\u015bli gdzie pracuje, w jakiej bran\u017cy.<\/p>\n
– Alan jest informatykiem w firmie fonograficznej.<\/p>\n
– Wcale wi\u0119c nie rozsta\u0142 si\u0119 z muzyk\u0105 \u2013 skomentowa\u0142a Adelka. \u2013 Na d\u0142ugo przylatuje?<\/p>\n
– Na jakie\u015b dwa tygodnie. Z tym, \u017ce w Warszawie\u00a0 b\u0119dzie cztery dni, potem jedzie na po\u0142udnie.<\/p>\n
– To znaczy gdzie?<\/p>\n
– Do Krakowa, w sprawach firmy.<\/p>\n
– To si\u0119 zd\u0105\u017cysz nim nacieszy\u0107. A jutro masz jeszcze wolne? \u2013 spyta\u0142a z u\u015bmiechem.<\/p>\n
– Przecie\u017c jest doros\u0142ym facetem, nia\u0144ki nie potrzebuje \u2013 Adam odwzajemni\u0142 u\u015bmiech. \u2013 Co\u015b konkretnego masz na my\u015bli?<\/p>\n
– Mam \u2013 zawaha\u0142a si\u0119. \u2013 W Wilanowie\u00a0 jest instalacja roz\u015bwietlaj\u0105ca ogr\u00f3d przy pa\u0142acu. Bardzo chcia\u0142abym zobaczy\u0107 w naturze, nie tylko w telewizorze.<\/p>\n
– Nie widz\u0119 przeciwwskaza\u0144. Trzeba tam pojecha\u0107 po po\u0142udniu. Za dnia nie ma efektu, zapewne dopiero o zmroku o\u015bwietlenie sprawia odpowiednie wra\u017cenie.<\/p>\n
– Oczywi\u015bcie, przecie\u017c zwiedza\u0107 mo\u017cna dopiero po po\u0142udniu. Ojej, jak si\u0119 ciesz\u0119! Przyjedziesz do mnie z Bierk\u0105, p\u00f3jdziemy na d\u0142ugi spacer, \u017ceby psy si\u0119 wybiega\u0142y i spokojnie mog\u0142y potem na nas czeka\u0107 w domu.<\/p>\n
Oboje z wielk\u0105 przyjemno\u015bci\u0105 zwiedzali Kr\u00f3lewski Ogr\u00f3d \u015awiat\u0142a. Niestety, temperatura znacznie spad\u0142a i zimno nie pozwala\u0142o d\u0142ugo cieszy\u0107 si\u0119 spacerem.<\/p>\n
– Adelko, mam propozycj\u0119 nie do odrzucenia.<\/p>\n
– To znaczy?<\/p>\n
– Proponuj\u0119, aby\u015bmy podjechali do irlandzkiego pubu, rozgrzejemy si\u0119 i pos\u0142uchamy muzyki na \u017cywo.<\/p>\n
– Wiesz co? Ch\u0119tnie. S\u0142ysza\u0142am, \u017ce tam atmosfera jest wspania\u0142a, dzi\u015b gra zesp\u00f3\u0142 prosto z Irlandii.<\/p>\n
– Co\u015b wi\u0119cej o kapeli wiesz?<\/p>\n
– Nie, sk\u0105d. Nie znam si\u0119, lubi\u0119 tylko s\u0142ucha\u0107, nawet bardzo. Trafi\u0142am na informacj\u0119 w internecie, st\u0105d wiem – rozciera\u0142a zmarzni\u0119te r\u0119ce. – Szkoda, \u017ce latem nie ma takiego pokazu \u015bwiat\u0142a. Mo\u017cna by\u0142oby d\u0142u\u017cej si\u0119 napawa\u0107 tym koncertem, t\u0105 symfoni\u0105 \u015bwiate\u0142\u2026<\/p>\n
– Widz\u0119, \u017ce ju\u017c ca\u0142kiem na muzyczne tory si\u0119 przestawi\u0142a\u015b \u2013 powiedzia\u0142a Adam otwieraj\u0105c przed Adelk\u0105 drzwi samochodu.<\/p>\n
W pobli\u017cu pubu nie by\u0142o miejsca, zaparkowali wi\u0119c nieco dalej. Adelka rozgrza\u0142a si\u0119 w aucie, tote\u017c nie narzeka\u0142a, \u017ce kawa\u0142ek drogi musieli pokona\u0107 pieszo. Przeszli si\u0119 Kr\u00f3lewskim Traktem jeszcze ozdobionym \u015bwi\u0105tecznymi dekoracjami, rozja\u015bnionym kolorowymi \u015bwiate\u0142kami. Doszli na Miodow\u0105. Po drodze Adam opowiada\u0142 Adelce o pewnych wydarzeniach ze swego \u017cycia. Cz\u0119\u015b\u0107 ju\u017c zna\u0142a, ale niekt\u00f3re s\u0142ysza\u0142a po raz pierwszy. S\u0142ucha\u0142a wi\u0119c ca\u0142\u0105 uwag\u0119 skupiaj\u0105c na jego s\u0142owach.<\/p>\n
– M\u00f3wi\u0142em ci ju\u017c, \u017ce moja \u017cona i syn zgin\u0119li w wypadku wracaj\u0105c z Anglii, gdzie sp\u0119dzili trzy miesi\u0105ce. \u017badne z nich nie wiedzia\u0142o, \u017ce Jana spodziewa si\u0119 dziecka\u2026 I si\u0119 nie dowiedzieli, chyba, \u017ce z tamtego \u015bwiata. Jana by\u0142a dziewczyn\u0105 Jarka, Irlandk\u0105 polskiego pochodzenia, poznali si\u0119 w Dublinie. Jarek mia\u0142 zamiar tam zamieszka\u0107, planowali \u015blub. \u017bona wraca\u0142a do domu, on chcia\u0142 pozamyka\u0107 swoje sprawy w Polsce i zebra\u0107 papiery potrzebne do \u015blubu i rozpocz\u0119cia nowego rozdzia\u0142u \u017cycia\u2026 – zamy\u015bli\u0142 si\u0119. \u2013 No i tak to si\u0119 potoczy\u0142o\u2026 Jana zadzwoni\u0142a do mnie dopiero po urodzeniu Alana. Jestem jej bardzo wdzi\u0119czny. Przecie\u017c mog\u0142a nic mi nie m\u00f3wi\u0107. Nie mia\u0142bym o niczym poj\u0119cia, \u017cy\u0142bym w nie\u015bwiadomo\u015bci, \u017ce tam daleko, na wyspach \u017cyje m\u00f3j wnuk, syn mojego ma\u0142ego Jareczka, mojego jedynego syna, kt\u00f3rego straci\u0142em\u2026 Jest do niego bardzo podobny\u2026 – odwr\u00f3ci\u0142 twarz, \u017ceby ukry\u0107 zwilgotnia\u0142e oczy.<\/p>\n
Adelka czu\u0142a ogromne wzruszenie zas\u0142uchana w opowie\u015b\u0107 zwykle opanowanego, spokojnego m\u0119\u017cczyzny. Opowie\u015b\u0107 nasycon\u0105 tak wielk\u0105 dawk\u0105 emocji, tak\u0105 t\u0119sknot\u0105, \u017carem, mi\u0142o\u015bci\u0105, \u017ce z trudem go poznawa\u0142a. Wsun\u0119\u0142a mu r\u0119k\u0105 pod rami\u0119. Poklepa\u0142 lekko jej d\u0142o\u0144, u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119.<\/p>\n
– Dzi\u0119kuj\u0119, \u017ce s\u0142uchasz mojego \u201ewywn\u0119trzania si\u0119\u201d bez s\u0142owa skargi.<\/p>\n
– To ja dzi\u0119kuj\u0119, \u017ce mi o tym opowiedzia\u0142e\u015b \u2013 wiedzia\u0142a, \u017ce odkry\u0142a zupe\u0142nie dot\u0105d nieznan\u0105 twarz swojego towarzysza.<\/p>\n
– Wiesz Adelko, \u2013 zacz\u0105\u0142 zmieniaj\u0105c temat gdy dotarli na miejsce – ten pub powsta\u0142 w 1991 roku i dzia\u0142a do tej pory. Nie narzeka na brak klient\u00f3w, a grono sta\u0142ych bywalc\u00f3w wci\u0105\u017c si\u0119 rozrasta.<\/p>\n
Przywita\u0142o ich ciep\u0142o i mi\u0142e wn\u0119trze.<\/p>\n
– Czego si\u0119 napijemy? \u2013 spyta\u0142a siadaj\u0105c przy stoliku.<\/p>\n
– Oczywi\u015bcie piwa, jak\u017ceby inaczej \u2013 odpowiedzia\u0142 rozgl\u0105daj\u0105c si\u0119 uwa\u017cnie.<\/p>\n
– Zobacz, dzi\u015b gra Alan Band,<\/em> zaraz chyba zaczn\u0105, widz\u0119 ch\u0142opak\u00f3w. I dziewczyna jest, pewnie solistka \u2013 papla\u0142a rozgl\u0105daj\u0105c si\u0119 po wn\u0119trzu. \u2013 Mo\u017ce jak\u0105\u015b ballad\u0119 za\u015bpiewa? Uwielbiam irlandzkie ballady.<\/p>\n – Tutaj piwo jest podawane z beczki.\u00a0 Ja dla siebie wezm\u0119 Guinnessa, tobie proponuj\u0119 cider z beczki, Steward Press, tu jest menu, widzisz?<\/p>\n – Zdaj\u0119 si\u0119 na ciebie. Nie znam si\u0119 na piwie. Lubi\u0119 tylko imbirowe, kt\u00f3rym Ka\u015bka cz\u0119stuje czasami na naszych babskich zbi\u00f3rkach \u2013 odpowiedzia\u0142a. \u2013 O popatrz, tutaj nawet odbywaj\u0105 si\u0119 sta\u0142e imprezy, na urodziny pubu, na Walentynki, na Dzie\u0144 \u015awi\u0119tego Patryka, na Halloween i na Sylwestra. Zaczynaj\u0105 \u2013 powiedzia\u0142a.<\/p>\n Uton\u0119\u0142a ca\u0142\u0105 dusz\u0105 w d\u017awi\u0119kach irlandzkiej muzyki i ton\u0119\u0142a tak a\u017c do przerwy, nie my\u015bl\u0105c o trunku stoj\u0105cym na stoliku ani o w og\u00f3le niczym. Podda\u0142a si\u0119 rytmowi i odp\u0142yn\u0119\u0142a.<\/p>\n – Nie musz\u0119 pyta\u0107: jak ci si\u0119 podoba\u0142o \u2013 zagadn\u0105\u0142 Adam. \u2013 Widzia\u0142em po twoich oczach, \u017ce odp\u0142yn\u0119\u0142a\u015b na zielon\u0105 wysp\u0119.<\/p>\n – Fantastycznie grali. A ten pi\u0119kny ch\u0142opak, kt\u00f3ry mia\u0142 kilka sol\u00f3wek na gitarze to\u2026 po prostu brak s\u0142\u00f3w. Geniusz jaki\u015b czy co?<\/p>\n – A chcesz porozmawia\u0107 z tym geniuszem ? – Adam mia\u0142 tak zadowolon\u0105 min\u0119, \u017ce przywodzi\u0142a na my\u015bl ch\u0142opaka, kt\u00f3ry cieszy si\u0119 z dobrze sp\u0142atanego psikusa.<\/p>\n – Nie \u017cartuj sobie ze mnie – ofukn\u0119\u0142a go Adelka. – To jest niemo\u017cliwe. Nie znam angielskiego na tyle, \u017ceby rozmawia\u0107.<\/p>\n – Nie b\u0119dzie ci potrzebny \u2013 u\u015bmiechni\u0119ty od ucha do ucha pomacha\u0142 do gitarzysty. \u2013 Hej, Alan, podejd\u017a na chwil\u0119.<\/p>\n Adelka zaniem\u00f3wi\u0142a. Tymczasem pi\u0119kny Irlandczyk z g\u0119b\u0105 roze\u015bmian\u0105 dok\u0142adnie tak samo jak Adam zbli\u017cy\u0142 si\u0119 do nich.<\/p>\n – Nie my\u015bla\u0142em, \u017ce naprawd\u0119 ci\u0119 tu zobacz\u0119, dziadku \u2013 odezwa\u0142 si\u0119. \u2013 Fajnie, \u017ce przyszed\u0142e\u015b, przyszli\u015bcie \u2013 poprawi\u0142.<\/p>\n – Adelko, przedstawiam ci mego wnuka Alana \u2013 powiedzia\u0142 Adam wprost p\u0119kaj\u0105c z dumy.<\/p>\n Sp\u0119dzili razem przerw\u0119, potem jeszcze kolejn\u0105. Adelka by\u0142a zachwycona, zaliczy\u0142a wiecz\u00f3r do jednego z najbardziej udanych w swoim \u017cyciu. Taks\u00f3wk\u0105 wr\u00f3cili do domu Adelki, przecie\u017c psy do\u015b\u0107 d\u0142ugo by\u0142y same. Wyszli na spacer, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 bardzo przyjemny mimo mrozu, bo przesta\u0142o wia\u0107, za\u015b na granatowym niebie pojawi\u0142y si\u0119 gwiazdy i ro\u017cek ksi\u0119\u017cyca. Po spacerze Adam z Bierk\u0105 taks\u00f3wk\u0105 pojechali do domu. Adelka za\u015b d\u0142ugo rozmy\u015bla\u0142a o zawi\u0142ych kolejach ludzkich los\u00f3w i usn\u0119\u0142a u\u015bmiechaj\u0105c si\u0119 do my\u015bli, jakby to by\u0142o, gdyby mia\u0142a takiego wnuka jak Alan.<\/p>\n 16.03.2018<\/p>\n\n