Bardzo trudno jest chwilami zachowa\u0107 spok\u00f3j wobec choroby, kt\u00f3ra odbiera osobowo\u015b\u0107 i pami\u0119\u0107. Jakby zabiera\u0142a tego konkretnego cz\u0142owieka – a sprowadza\u0142a na jego miejsce kogo\u015b zupe\u0142nie innego. Osob\u0119 wiecznie z\u0142\u0105, niezadowolon\u0105, z ci\u0105g\u0142ymi pretensjami o wyimaginowane zdarzenia, s\u0142owa, sytuacje i do tego
\nagresywn\u0105. Najgorsze s\u0105 chwile, kiedy nie mo\u017cna do niej trafi\u0107 z \u017cadnymi argumentami, zamyka si\u0119 w obr\u0119bie swoich chorych uroje\u0144 i \u017cadnego kontaktu nawi\u0105za\u0107 z ni\u0105 nie mo\u017cna. Dzi\u015b w\u0142a\u015bnie tak jest od rana. Chocia\u017c sobota – to w\u0142\u0105czy\u0142am Lapcia, \u017ceby si\u0119 troch\u0119 roz\u0142adowa\u0107 i odreagowa\u0107. Bo r\u0119ce mi opad\u0142y. Widocznie mam kryzys wytrzyma\u0142o\u015bci. Nie jad\u0142a \u015bniadania, obiadu te\u017c nie. Lek\u00f3w nie wzi\u0119\u0142a. Od \u015bwitu szuka zegarka na \u0142a\u0144cuszku, potem m\u00f3wi, \u017ce srebrnego pier\u015bcionka, potem srebrnego zegarka, potem z\u0142otego pier\u015bcionka, potem krzyczy, \u017ce srebrnego zegarka to ona nie mia\u0142a tylko z\u0142oty i, \u017ce g\u0142upi\u0105 z niej robimy. Nast\u0119pnie nakr\u0119ci\u0142a si\u0119 do tego stopnia, \u017ce z r\u0119kami do mnie wyskoczy\u0142a. Drobna staruszka, przytrzyma\u0142am wi\u0119c bez trudu za te r\u0119ce, dop\u00f3ki si\u0119 nie uspokoi\u0142a, t\u0142umacz\u0105c, \u017ce poszukamy razem, tylko niech zje cokolwiek. No to si\u0119 nas\u0142ucha\u0142am jaka to ja jestem. Trudno, mog\u0119 by\u0107, przyzwyczai\u0142am si\u0119 i nie dzia\u0142a na mnie odk\u0105d wiem, \u017ce jest chora. Tylko ca\u0142y czas my\u015bl\u0119 co zrobi\u0107, \u017ceby zjad\u0142a, przyj\u0119\u0142a leki, przy kt\u00f3rych stosowaniu trzeba zachowa\u0107 ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107. Co zrobi\u0107, \u017ceby j\u0105 zaprowadzi\u0107 do lekarza, bo zapiera si\u0119, \u017ce do \u017cadnego nie p\u00f3jdzie. W lutym ma neurologa i psychologa, nie wiem jak post\u0119powa\u0107. Je\u015bli b\u0119dzie w takim stanie jak dzi\u015b – nie da si\u0119, nie ma mowy. I co wtedy? Co w takiej sytuacji z cz\u0142owiekiem, kt\u00f3ry nie reaguje na \u017cadne s\u0142owa, na nic dos\u0142ownie, zatopiony we w\u0142asnym oderwanym od realu \u015bwiecie uwa\u017canym za wrogi, nakierowany jedynie na zrobienie jej krzywdy i spiskuj\u0105cy przeciwko niej. Nie wiem, jestem bezradna. Co robi\u0107?<\/p>\n
20.01.2018<\/p>\n