![\"\"](\"https:\/\/annapisze.art\/wp-content\/uploads\/2022\/11\/20221107_122202-1-225x300.jpg\")
<\/p>\nKsi\u0105\u017cka Stokrotki \u201eZwariowa\u0142am\u201d u\u015bwiadomi\u0142a mi, \u017ce ja te\u017c nale\u017c\u0119 do grona niezupe\u0142nie \u201ecodziennych\u201d (czytaj: normalnych \u00a0😄) i z pewn\u0105 form\u0105 zwariowania si\u0119 po prostu urodzi\u0142am. Jest to chyba – nie zawsze wygodna – nadwra\u017cliwo\u015b\u0107, za bardzo emocjonalne podej\u015bcie do \u015bwiata i ludzi, wyolbrzymiony (prawie) ka\u017cdy aspekt \u017cycia \u00a0\u2013 to wszystko w zbyt du\u017cej ilo\u015bci prowokuje (po doj\u015bciu do odpowiednich wniosk\u00f3w i wieku oczywi\u015bcie) do nieustaj\u0105cej pracy nad ich opanowaniem, aby m\u00f3c w miar\u0119 \u201ecodziennie\u201d \u017cy\u0107 ka\u017cdego dnia wype\u0142niaj\u0105c swoje obowi\u0105zki. Tymczasem los si\u0119 bawi, zsy\u0142a coraz to nowe sytuacje wymagaj\u0105ce coraz wi\u0119kszej odporno\u015bci i samokontroli. W\u0142a\u015bnie zagl\u0105da\u0142am po raz kolejny w Stokrotkowe wspomnienia gdy przerwa\u0142 mi sygna\u0142 \u00a0telefonu informuj\u0105cy, \u017ce \u201eco\u015b przysz\u0142o\u201d. Du\u017cy przys\u0142a\u0142 mi zdj\u0119cie babcinego domku zrobione rok temu \u201ew przelocie\u201d przez Tenczynek. Porycza\u0142am si\u0119 z t\u0119sknoty za tym co min\u0119\u0142o… Domek jest ju\u017c w\u0142asno\u015bci\u0105 obcych ludzi, kt\u00f3rzy nic o nim nie wiedz\u0105, nie maj\u0105 poj\u0119cia\u00a0 o jego duszy i prze\u017cyciach (bo to domek z dusz\u0105), kto go budowa\u0142, sk\u0105d pochodzi\u0142a ziemia na kt\u00f3rej stan\u0105\u0142, ile w nim i w ogr\u00f3dku moich uczu\u0107 i marze\u0144 mieszka nieustannie i wci\u0105\u017c, nie wiedz\u0105, \u017ce cz\u0119sto we \u015bnie domek odwiedzam\u2026 Patrz\u0105c realnie powinnam si\u0119 cieszy\u0107, \u017ce trafi\u0142 do ludzi, kt\u00f3rzy si\u0119 nim zaopiekowali, zadbali o niego i tchn\u0119li we\u0144 nowe \u017cycie, \u017ce nie stoi pusty i samotny pogr\u0105\u017cony w t\u0119sknocie i \u017ca\u0142obie\u2026<\/p>\n
Stokrotkowa ksi\u0105\u017ceczka\u00a0 zawiera tak ogromny \u0142adunek emocji, \u017ce trudno j\u0105 czyta\u0107 oboj\u0119tnie i spokojnie. Przynajmniej ja nie mog\u0142am. Wspomnienia o babci Broni i babci Maryni natychmiast przenios\u0142y moje my\u015bli do babci Stefy i babci Frani poci\u0105gaj\u0105c za sob\u0105 mn\u00f3stwo emocji przelatuj\u0105cych przez g\u0142ow\u0119 i mn\u00f3stwo wspomnie\u0144\u2026 Co zrobi\u0142am, jak post\u0105pi\u0142am, powinnam to, powinnam tamto, jak by\u0142o cudownie i pi\u0119knie z nimi by\u0107, ile od nich mi\u0142o\u015bci dosta\u0142am i czy wiedzia\u0142y, \u017ce je tak bardzo kocham\u2026 Teraz wiedz\u0105 na pewno \u2013 to stwierdzam po latach do\u015bwiadcze\u0144, przemy\u015ble\u0144, analizie przer\u00f3\u017cnych powracaj\u0105cych w mym \u017cyciu sytuacji. Tak\u017ce w snach, cho\u0107 wci\u0105\u017c powtarzam, \u017ce je\u015bli kto\u015b ma mi co\u015b przekaza\u0107 niech to zrobi wyra\u017anie i dos\u0142ownie, bo inaczej nie zrozumiem przekazu\u2026<\/p>\n
Jaguniu, ju\u017c wiem dlaczego jeste\u015b Stokrotk\u0105 💗\u00a0\u00a0 W sierpniu 1979 m\u00f3j Du\u017cy mia\u0142 dwa latka i trzy miesi\u0105ce gdy by\u0142a\u015b w Argentynie\u2026 Wycieczka do Moskwy i \u00f3wczesnego Leningradu mi si\u0119 przypomnia\u0142a (po trzeciej klasie liceum)\u2026 Teraz inaczej si\u0119 na to patrzy i czyta gdy sytuacja si\u0119 zmieni\u0142a za nasz\u0105 wschodni\u0105 granic\u0105\u2026 Rozumiem wzruszenie nad wodami \u015awitezi, w Zaosiu\u2026Przypomnia\u0142 mi si\u0119 wyjazd do Wilna gdy zawozili\u015bmy polskie ksi\u0105\u017cki do polskiego liceum. Musz\u0119 odszuka\u0107 zapiski, bo wtedy jeszcze robi\u0142am\u2026 Rozmowy ze Szczerbatym i Pytalskim przypominaj\u0105 moich urwipo\u0142ci\u00f3w najdro\u017cszych z dawnych lat\u2026<\/p>\n
<\/p>\n
Fragmenty ksi\u0105\u017ckowych wspomnie\u0144 Stokrotka prezentuje czasem na swoim blogu \u2013 st\u0105d ja pami\u0119tam dziewczynk\u0119 z warkoczami, a teraz mam j\u0105 na w\u0142asno\u015b\u0107 🙂 to znaczy zdj\u0119cie w ksi\u0105\u017ceczce i inne zdj\u0119cia te\u017c, co mi\u0142e jest ogromnie, bo lubi\u0119 stare fotografie.<\/p>\n
Najstarsz\u0105 fotografi\u0105, kt\u00f3ra mam, jest zrobione w Krakowie w 1920 roku zdj\u0119cie mojej babci Stefanii \u2013 \u00a0Prze\u0142om kwietnia i maja | Anna Pisze<\/a>\u00a0\u00a0\u00a0 – tu jest, na tej stronie A jakie Wy macie najstarsze fotografie?<\/p>\n S\u0142oneczko \u015bwieci, niech nam jak najd\u0142u\u017cej towarzyszy tak pi\u0119knie jak w tej chwili, \u017ceby by\u0142o ciep\u0142o i jasno (chrustu nie nazbiera\u0142am jeszcze). Dobrego zdrowia i mi\u0142ych jesiennych dni 🍁🌞🍂<\/p>\n 💙💛<\/p>\n