Od chwili podj\u0119cia decyzji dotycz\u0105cej dalszej cz\u0119\u015bci \u017cycia El\u017cbieta czu\u0142a si\u0119 spokojniejsza. Zdawa\u0142a sobie oczywi\u015bcie spraw\u0119, \u017ce czeka j\u0105 wiele niemi\u0142ych, stresuj\u0105cych moment\u00f3w. Co tu du\u017co m\u00f3wi\u0107 – ba\u0142a si\u0119. Niemniej jednak czu\u0142a si\u0119 silniejsza i spokojniejsza. Na terapii u\u015bwiadomi\u0142a sobie, \u017ce nie jest sama, \u017ce przyja\u017a\u0144 pomo\u017ce przetrwa\u0107 najtrudniejsze czasy, a odzyskanie poczucia w\u0142asnej godno\u015bci i warto\u015bci daje inne spojrzenie na wiele spraw.<\/p>\n
Zdecydowa\u0142a si\u0119 na rozw\u00f3d. Spokojnie czeka\u0142a na rozw\u00f3j wypadk\u00f3w. Wierzy\u0142a, \u017ce b\u0119dzie tak jak los wcze\u015bniej zaplanowa\u0142 jej \u017cycie. Zreszt\u0105 los, karma, B\u00f3g… wszystko jedno jak nazwa\u0107 t\u0119 si\u0142\u0119 kieruj\u0105c\u0105 \u017cyciem. B\u0119dzie jak ma by\u0107. Jedno zrozumia\u0142a na pewno: musi zadba\u0107 o siebie, bo nie zdo\u0142a \u017cywa doczeka\u0107 do sprawy s\u0105dowej.<\/p>\n
Kupi\u0142a preparat wielowitaminowy i \u0142yka\u0142a go zgodnie z zaleceniem na opakowaniu, poprosi\u0142a Kasi\u0119 o po\u0142o\u017cenie farby do w\u0142os\u00f3w na sporych odrostach, na co przyjaci\u00f3\u0142ka z rado\u015bci\u0105\u00a0 przysta\u0142a, widz\u0105c w tym budzenie si\u0119 Elki do \u017cycia.<\/p>\n
– Nareszcie wracasz do \u015bwiata \u017cywych ludzi – powiedzia\u0142a z rado\u015bci\u0105.<\/p>\n
Orzechowy blond na w\u0142osach El\u017cbiety wygl\u0105da\u0142 \u015bwietnie. I odwrotnie, El\u017cbieta doskonale wygl\u0105da\u0142a z w\u0142osami w kolorze orzecha laskowego. Tak jako\u015b ja\u015bniej i rado\u015bniej. Kasia nie kry\u0142a zadowolenia.<\/p>\n
– Cieszysz si\u0119 jakby\u015b sama t\u0119 farb\u0119 robi\u0142a – fukn\u0119\u0142a Elka, u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 jednak do siebie, z nieukrywanym zadowoleniem przygl\u0105daj\u0105c si\u0119 swemu odbiciu w lustrze. – No c\u00f3\u017c – doda\u0142a po chwili – chyba jeszcze jestem kobiet\u0105, skoro zmiana w wygl\u0105dzie sprawia mi przyjemno\u015b\u0107.<\/p>\n
– A dlaczego niby nie mia\u0142aby\u015b by\u0107 kobiet\u0105? W\u0105s\u00f3w u ciebie nie widz\u0119 – Kasia udawa\u0142a, \u017ce szuka zarostu na twarzy El\u017cbiety. – Poza tym, mo\u017ce nie pami\u0119tasz, \u017ce faceci nieraz\u00a0 ogl\u0105daj\u0105 si\u0119 za tob\u0105? Cho\u0107by w Hicie… o w\u0142a\u015bnie, zapomnia\u0142am kupi\u0107 \u017care\u0142ko dla psa…czekaj, musz\u0119 zapisa\u0107 na kartce…<\/p>\n
– Przypomnia\u0142a\u015b mi, jak kiedy\u015b ju\u017c nie mia\u0142am pieni\u0119dzy\u00a0 na jedzenie i napisa\u0142am Mirkowi na kartce, \u017ceby kupi\u0142 chleb, mas\u0142o, ziemniaki, w\u0142oszczyzn\u0119 i po\u0142o\u017cy\u0142am w kuchni na stole. Zmi\u0105\u0142 kartk\u0119, rzuci\u0142 ni\u0105 we mnie i powiedzia\u0142, „Przesta\u0144 \u015bmieci\u0107 ty k…”<\/p>\n
– Bo\u017ce, co za cham – westchn\u0119\u0142a Kasia.<\/p>\n
– Ubli\u017ca mi za ka\u017cdym razem, kiedy si\u0119 do mnie odezwie. Wol\u0119, \u017ceby nic nie m\u00f3wi\u0142. Na sam d\u017awi\u0119k jego g\u0142osu wszystko si\u0119 we mnie trz\u0119sie. W\u0142a\u015bciwie to od \u015bmierci mamy m\u00f3j organizm go nie toleruje, nie jestem w stanie z nim rozmawia\u0107. Przedtem jeszcze pr\u00f3bowa\u0142am, stara\u0142am si\u0119 o popraw\u0119 sytuacji w domu, ale w\u00f3wczas przekroczy\u0142 wszelkie granice przyzwoito\u015bci\u2026 – \u00a0El\u017cbieta pogr\u0105\u017cy\u0142a si\u0119 w bolesnych wspomnieniach.<\/p>\n
– Pami\u0119tam, \u017ce na pogrzebie twojej mamy ch\u0142opcy stali razem z tob\u0105, on za\u015b osobno, jak zupe\u0142nie obcy cz\u0142owiek i wygl\u0105da\u0142 jakby mia\u0142 ci\u0119\u017ckiego kaca – powiedzia\u0142a Kasia.<\/p>\n
– Bo mia\u0142. Albo nie, jeszcze nie zd\u0105\u017cy\u0142 wytrze\u017awie\u0107. Bo\u017ce, jaki to by\u0142 koszmar – Ela zakry\u0142a oczy r\u0119kami. – Robert chodzi\u0142 wtedy do trzeciej klasy liceum. Mama le\u017ca\u0142a w szpitalu, je\u017adzi\u0142am do niej codziennie i nie widzia\u0142am\u00a0 \u017cadnej poprawy. Na radzie pedagogicznej nagle straci\u0142am wzrok. Wezwali pogotowie. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce ci\u015bnienie tak mi skoczy\u0142o, a\u017c przesta\u0142am widzie\u0107. Jako\u015b po lekach spad\u0142o, ale co prze\u017cy\u0142am to moje. Potem siedzia\u0142am dwie godziny u mamy. Ledwo \u017cywa dotar\u0142am do domu, a tu si\u0119 okaza\u0142o, \u017ce Robert jest zagro\u017cony z pi\u0119ciu przedmiot\u00f3w! Pod koniec roku szkolnego! Mirek wrzasn\u0105\u0142, \u017ce do szko\u0142y nie p\u00f3jdzie i jeszcze doda\u0142 pod moim adresem: ” \u017ceby\u015b ty k… wreszcie zdech\u0142a”. Rozumiesz? Ja musz\u0119 lecie\u0107 drugi raz do szpitala, bo z mam\u0105 jest bardzo \u017ale, trzeba jej za\u0142o\u017cy\u0107 sond\u0119 bezpo\u015brednio do \u017co\u0142\u0105dka, bo nie je, dusi si\u0119 i tylko patrzy\u00a0 czy jestem, a on nawet nie p\u00f3jdzie do szko\u0142y do w\u0142asnego dziecka! – przerwa\u0142a wycieraj\u0105c \u0142zy p\u0142yn\u0105ce po twarzy na wspomnienie koszmarnej sytuacji. – Wyniki by\u0142y z\u0142e, zabieg odwo\u0142ano, mnie reanimowali w szpitalu, ju\u017c sama nie wiem czy mi grozi\u0142 zawa\u0142 czy zapa\u015b\u0107, bo mama odesz\u0142a. Mama umar\u0142a! Zostawi\u0142a mnie! A kiedy wr\u00f3ci\u0142am do domu Mirek si\u0119 nie odezwa\u0142 ani s\u0142owem! W takiej chwili! Na drugi dzie\u0144 wr\u00f3ci\u0142 nad ranem kompletnie pijany. Prosi\u0142am go, \u017ceby odebra\u0142 za\u015bwiadczenie z parafii, da\u0142am mu pieni\u0105dze, bo zapyta\u0142 kto za to zap\u0142aci. Nie odebra\u0142… A na pogrzeb mamy\u00a0 poszed\u0142\u2026 widzia\u0142a\u015b w jakim stanie\u2026 Ch\u0142opcy i ja byli\u015bmy gotowi do wyj\u015bcia a on spa\u0142. Robert obudzi\u0142 go i spyta\u0142 czy idzie na pogrzeb babci. W ostatniej chwili wsta\u0142…<\/p>\n
– Elcia, to ju\u017c przesz\u0142o\u015b\u0107 – Kasia obj\u0119\u0142a przyjaci\u00f3\u0142k\u0119. – Min\u0119\u0142o. Zobacz, ch\u0142opcy poko\u0144czyli szko\u0142y, studiuj\u0105, s\u0105 fajnymi facetami, naprawd\u0119 doprowadzi\u0142a\u015b do tego. Da\u0142a\u015b sobie rad\u0119 mimo wszystko. Widzisz\u00a0 jaka jeste\u015b dzielna?<\/p>\n
– Mo\u017ce chwilami, ale czasem nie mam si\u0142y oddycha\u0107 – powiedzia\u0142a \u017ca\u0142o\u015bnie pr\u00f3buj\u0105c si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0107 przez \u0142zy do przyjaci\u00f3\u0142ki.<\/p>\n
– Teraz g\u0142owa do g\u00f3ry, kochana, ju\u017c nie musisz si\u0119 go ba\u0107 ani nim przejmowa\u0107.<\/p>\n
– Powiedz, dlaczego pozwoli\u0142am mu na takie zachowanie przez ca\u0142e lata?<\/p>\n
– Przecie\u017c to jasne. Zabi\u0142 w tobie poczucie w\u0142asnej warto\u015bci. Wmawia\u0142 ci, \u017ce jeste\u015b niczym, niczego nie umiesz, do niczego nie dojdziesz. Uda\u0142o mu si\u0119, pami\u0119tasz? Jaka by\u0142a jego reakcja na twoje studia, obron\u0119 pracy magisterskiej czy zdanie egzaminu na prawo jazdy?<\/p>\n
– Teraz to wiem. Na terapii u\u015bwiadomi\u0142am sobie wszystkie etapy, ca\u0142y mechanizm jego dzia\u0142ania. Najgorsze, \u017ce ofiarami s\u0105 r\u00f3wnie\u017c ch\u0142opcy. Kiedy\u015b my\u015bla\u0142am, \u017ce jak dzieci s\u0105 ma\u0142e to niczego nie rozumiej\u0105.<\/p>\n
– W\u0142a\u015bnie. Mn\u00f3stwo os\u00f3b tak uwa\u017ca, a to straszny b\u0142\u0105d. Dzieciaki wszystko wiedz\u0105, odczuwaj\u0105 o wiele mocniej ni\u017c doro\u015bli i zostaje im trauma w pod\u015bwiadomo\u015bci nawet jak im si\u0119 zdaje, ju\u017c po latach, \u017ce nie. Ale na pewno mo\u017cna im pom\u00f3c mi\u0142o\u015bci\u0105 i cierpliwo\u015bci\u0105. Uda si\u0119, zobaczysz \u2013 Kasia pog\u0142adzi\u0142a przyjaci\u00f3\u0142k\u0119 po lewej r\u0119ce, bo praw\u0105 Ela wyciera\u0142a p\u0142yn\u0105ce \u0142zy.<\/p>\n
19.12.2017<\/p>\n
\n- kobietawbarwachjesieni<\/a>