Nikt nie jest szarym cz\u0142owiekiem. Takich nie ma. Wszyscy jeste\u015bmy r\u00f3\u017cnobarwni. W ka\u017cdej chwili inni. Miotaj\u0105 nami emocje, przep\u0142ywaj\u0105 przez nas najrozmaitsze uczucia o r\u00f3\u017cnym nat\u0119\u017ceniu. Nikt nie jest monolitem. W zale\u017cno\u015bci od barwy nieba, pory roku, towarzystwa, w kt\u00f3rym przebywamy, programu aktualnie widocznego na ekranie telewizora – zmienia si\u0119 kolor nasz i naszego otoczenia. Dlatego nie lubi\u0119 okre\u015blenia „szary cz\u0142owiek”. Ups, w\u0142a\u015bnie u\u015bwiadomi\u0142am sobie, \u017ce ostatnio nosz\u0119 same ciemne ubrania. Tak najwyra\u017aniej jestem zdo\u0142owana, \u017ce z duszy ta „pomroczno\u015b\u0107 ciemna” (w odr\u00f3\u017cnieniu od jasnej) przedosta\u0142a si\u0119 na zewn\u0105trz. Sytuacja jest ode mnie niezale\u017cna, jest na zewn\u0105trz, ale do \u015brodka wesz\u0142a i najwyra\u017aniej mnie \u017cre. A posz\u0142a cholera jedna! Nie dam si\u0119! I prosz\u0119, jakie my\u015bli potrafi\u0105 odnale\u017a\u0107 drog\u0119 do cz\u0142owieka podczas siekania cebuli.<\/p>\n
Lepiej na no\u017cu si\u0119 skupi\u0119, bo rozmy\u015blania krwi\u0105 okupi\u0119:) A cebula do kotlecik\u00f3w z tu\u0144czyka z puszki. Bardzo szybka, prosta, „awaryjna” potrawa. W r\u00f3\u017cnych wersjach wypraktykowana, zale\u017cnie od tego co jeszcze jest pod r\u0119k\u0105. Cebula konieczna, w du\u017cych ilo\u015bciach, surowa, nie usma\u017cona w \u017cadnym razie. A reszta: os\u0105czony tu\u0144czyk – w oleju, bo w sosie w\u0142asnym za bardzo pryska na patelni, olej za\u015b podczas sma\u017cenia dolewam, 3.06.2017<\/p>\n
\nwi\u0119c si\u0119 nie marnuje; poza tym namoczonego troch\u0119 chleba (bu\u0142ki nie mam, bo chleb piek\u0119 sw\u00f3j) w mleku, otr\u0119by owsiane, troch\u0119 m\u0105ki kukurydzianej ostatnio doda\u0142am, s\u0142onecznik i siemi\u0119, jajko i duuu\u017co przypraw. Jak si\u0119 zrobi za rzadka masa – bu\u0142k\u0105 tart\u0105 zag\u0119\u015bci\u0107, albo np. kleikiem ry\u017cowym. Jest pole do popisu.
\nPopis. Znowu si\u0119 kojarzy\u0107 musi jednoznacznie? A swoj\u0105 drog\u0105 przypomnia\u0142a mi si\u0119 fraszka Mistrza Jana.
\n„Je\u015bli nie grzeszysz jako mi powiadasz ,<\/em>
\nczemu si\u0119, mi\u0142a, tak cz\u0119sto spowiadasz?”.<\/em>
\nPrzytoczy\u0142am z pami\u0119ci, nie wiem czy dok\u0142adnie, sens w ka\u017cdym razie zachowa\u0142am. Zastanawiaj\u0105ce, \u017ce jak si\u0119 kto\u015b tak bezustannie i nachalnie wr\u0119cz modli, czy trzeba czy nie trzeba i to jeszcze przy ka\u017cdej okazji, na pokaz chyba, bardzo du\u017co z\u0142a pewnie czyni na \u015bwiecie i \u015bwi\u0144stw, i dlatego wci\u0105\u017c musi prosi\u0107 o \u0142ask\u0119. Tylko nauki \u017cadnej najwyra\u017aniej nie pobiera, wniosk\u00f3w nie wysnuwa i kl\u0119ka byle gdzie i byle przed kim… Z przyzwyczajenia? M\u00f3wi\u0105, \u017ce przyzwyczajenie drug\u0105 natur\u0105 cz\u0142owieka.<\/p>\n\n