{"id":1270,"date":"2019-03-04T17:22:18","date_gmt":"2019-03-04T16:22:18","guid":{"rendered":"http:\/\/annapisze.art\/?p=1270"},"modified":"2019-03-04T17:22:18","modified_gmt":"2019-03-04T16:22:18","slug":"dobrych-nie-tylko-wesolych","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/annapisze.art\/?p=1270","title":{"rendered":"Dobrych, nie tylko weso\u0142ych:)))"},"content":{"rendered":"

Mia\u0142am zamiar powiedzie\u0107 co\u015b specjalnego z okazji 500-go wpisu. Nie zwr\u00f3ci\u0142am uwagi na numeracj\u0119 i wpis „przelecia\u0142”, ten jest 513-ty. A powiedzie\u0107 to bym chcia\u0142a du\u017co z tej okazji, tylko jak i od czego zacz\u0105\u0107? Mo\u017ce od tego, \u017ce pomys\u0142 za\u0142o\u017cenia bloga okaza\u0142 si\u0119 strza\u0142em w dziesi\u0105tk\u0119, jednym z najlepszych pomys\u0142\u00f3w na jakie kiedykolwiek wpad\u0142am? Polubi\u0142am – to za ma\u0142o powiedziane, uzale\u017cni\u0142am si\u0119 wr\u0119cz od spotka\u0144 z Wami w tym
\nwirtualnym \u015bwiecie. Chcia\u0142abym Wasze teksty przeczyta\u0107 od pocz\u0105tku, pozna\u0107 bardziej, g\u0142\u0119biej lecz czasu brakuje. Musi – na razie tylko, mam nadziej\u0119 – pozosta\u0107 jak jest. Czyli tak, jak si\u0119 poznaje ludzi w realu, w konkretnym momencie. Z ich przesz\u0142o\u015bci mo\u017cna pozna\u0107 tyle, ile sami aktualnie powiedz\u0105. Nie da si\u0119 cofn\u0105\u0107 czasu i wr\u00f3ci\u0107 do nich w przesz\u0142o\u015bci, by przez ten miniony czas im towarzyszy\u0107. Mo\u017cna jedynie od chwili
\nspotkania.
\nWci\u0105\u017c s\u0142ysza\u0142am i nadal s\u0142ysz\u0119 z r\u00f3\u017cnych stron: -co ty b\u0119dziesz na emeryturze robi\u0107? -nie nudzisz si\u0119?- wtedy b\u0119dziesz mie\u0107 za du\u017co czasu co z nim zrobisz?… A guzik z p\u0119telk\u0105! Mo\u017ce i on jest, ten czas, niestety – p\u0119dzi bez opami\u0119tania, co ju\u017c niejednokrotnie stwierdza\u0142y\u015bmy wszystkie. Doba jest zbyt kr\u00f3tka na zrobienie wszystkiego co zrobi\u0107 potrzeba i jeszcze na to wszystko, co bym zrobi\u0107 chcia\u0142a. Nigdy dot\u0105d tak nie ucieka\u0142, jakby nagle przyspieszenia dosta\u0142. Mo\u017ce dlatego, \u017ce ju\u017c nie ma w perspektywie \u017cadnego „potem”? Kiedy pracowa\u0142am odk\u0142ada\u0142am swoje sprawy w\u0142a\u015bnie na „potem”, czyli na emerytur\u0119, upragniony, wyczekiwany okres wolno\u015bci, swobody, spe\u0142niania marze\u0144 snutych od dzieci\u0144stwa, a dok\u0142adniej – od kiedy nauczy\u0142am si\u0119 czyta\u0107 i pisa\u0107. Odk\u0142ada\u0142am swoje pragnienia – bo zawsze obowi\u0105zek by\u0142 na pierwszym miejscu, bo studia, bo dzieci ma\u0142e, bo dzieci w szkole (oj dzia\u0142o si\u0119, dzia\u0142o), bo dzieci dorastaj\u0105 (i znowu si\u0119 dzia\u0142o), bo
\npraca r\u00f3wnolegle z wieloma zawirowaniami po drodze, bo mn\u00f3stwo r\u00f3\u017cnych spraw, prze\u017cy\u0107 i radosnych, i smutnych, rozstania, odchodzenie bliskich, narodziny wnuczek… A to wszystko na tle przemian jednego \u015bwiata w drugi, tego, w kt\u00f3rym si\u0119 urodzi\u0142am i wychowa\u0142am w inny, o zupe\u0142nie odmiennych warto\u015bciach i preferencjach, nie zawsze do zaakceptowania… I zawsze na pierwszym miejscu obowi\u0105zek, obowi\u0105zek i jeszcze raz obowi\u0105zek. Jakby to by\u0142o moje jedyne i prawdziwe imi\u0119. A mnie si\u0119 to przesta\u0142o podoba\u0107. Bo kiedy wreszcie czas dla mnie? Powinnam zacz\u0105\u0107 powtarza\u0107: teraz ja, ja i jeszcze raz ja. No tak, ale tego si\u0119 nie da przeskoczy\u0107, „ja” zawsze gdzie\u015b z tylu – przepraszam, to ja p\u00f3\u017aniej, zaczekam, nie tym razem, mo\u017ce kiedy\u015b, potem… itp., itd. A tu czeka\u0107 nie ma na co, \u017cadnego „potem” ju\u017c nie b\u0119dzie.
\nDzi\u0119ki blogowi pozna\u0142am Was! I tu „si\u0119 sta\u0142a” moja odskocznia, m\u00f3j w\u0142asny \u015bwiat oddzielony od reszty, tu „pu\u015bci\u0142am” moj\u0105 pisanin\u0119 w szufladzie ukryt\u0105 dot\u0105d, tu si\u0119 przekona\u0142am, \u017ce nadaje si\u0119 ona do czytania i nawet niekt\u00f3rym si\u0119 podoba. Pewnie, \u017ce inaczej si\u0119 czyta w ca\u0142o\u015bci, maj\u0105c normaln\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 w r\u0119ce, ale trudno, ” z braku laku dobry kit” – jak to si\u0119 m\u00f3wi.
\nU\u015bmiecham si\u0119 na my\u015bl o Was, o Waszych odwiedzinach i rozmowach, kt\u00f3rymi w\u0142a\u015bciwie s\u0105 komentarze. I dzi\u0119kuj\u0119 za nie bardzo serdecznie, bo wtedy czuj\u0119 ogromn\u0105 rado\u015b\u0107. Naprawd\u0119:))) Ucz\u0119 si\u0119 od Was r\u00f3\u017cnych rzeczy, utwierdzam si\u0119 w jednych przekonaniach, weryfikuj\u0119 inne… Czytam Wasze aktualne wpisy, nie zawsze komentuj\u0119. Czasem pisz\u0119 komentarz, ale go kasuj\u0119, bo mi si\u0119 wydaje, \u017ce g\u0142upi, czasem widz\u0105c napisany
\nzmieniam i pisz\u0119 jeszcze raz. Sama si\u0119 ciesz\u0119, gdy cho\u0107 u\u015bmieszek znajduj\u0119 pod tym, co sama napisa\u0142am:)))
\nNoo, to si\u0119 nagada\u0142am:) Poniewa\u017c \u015bwi\u0119ta ju\u017c tu\u017c, tu\u017c, wi\u0119c – razem ze zwierz\u0119tami, kt\u00f3re w wigili\u0119 m\u00f3wi\u0105 ludzkim g\u0142osem – \u017cycz\u0119 wszystkim cz\u0142owiecze\u0144stwa w sobie i wok\u00f3\u0142 siebie w du\u017cej ilo\u015bci, nawet w nadmiarze nie zaszkodzi. Poza tym tradycyjnie: zdrowia, szcz\u0119\u015bcia, rado\u015bci, mi\u0142o\u015bci, prezent\u00f3w, bliskich przy stole uginaj\u0105cym si\u0119 od smakowitych potraw i po prostu DOBRYCH, WESO\u0141YCH \u015aWI\u0104T!!!<\/strong><\/p>\n

21.12.2018<\/p>\n

\n
\n