Znalaz\u0142am kilka tekst\u00f3w, kt\u00f3re okre\u015bli\u0142am mianem „miniatury”, napisanych w 1992 r. Smutne s\u0105, takie akurat sytuacje wtedy zdarza\u0142y si\u0119 w nadmiarze. Pami\u0119tam, \u017ce kilka informacji przeczytanych w prasie zrobi\u0142o na mnie wra\u017cenie, bardzo zreszt\u0105 przykre, st\u0105d si\u0119 wzi\u0119\u0142y miniaturki. Pewnie w ten spos\u00f3b odreagowa\u0142am cz\u0119\u015b\u0107 z nich. W \u017cyciu te\u017c mia\u0142am wtedy zawirowania i tak si\u0119 razem wszystko plot\u0142o. Najpierw chcia\u0142am wyrzuci\u0107, \u017ce smutne. Ale przecie\u017c \u017cycie nie sk\u0142ada si\u0119 tylko z weso\u0142ych sytuacji. Dzi\u015b np. tytu\u0142 przeczyta\u0142am – 91-letni\u0105 kobiet\u0119 chc\u0105 pozbawi\u0107 domu, bo droga ma przebiega\u0107 akurat tamt\u0119dy. I tak mi si\u0119 przykro zrobi\u0142o, jak po napisaniu „Lustra”.<\/p>\n
———-<\/p>\n
Leokadia by\u0142a star\u0105 kobiet\u0105. Stara\u0142a si\u0119 nie patrze\u0107 dok\u0142adnie na swoje odbicie w lustrze czesz\u0105c rzadkie, siwe pasemka w\u0142os\u00f3w. Niegdy\u015b by\u0142y pi\u0119kne, bujne, lekko faluj\u0105ce, po\u0142yskuj\u0105ce kasztanowym br\u0105zem. Stara\u0142a si\u0119 nie patrze\u0107 na pooran\u0105 zmarszczkami twarz, na oczy jakby chowaj\u0105ce si\u0119 w g\u0142\u0105b czaszki przed powiekami o br\u0105zowym zabarwieniu. S\u0142abo widzia\u0142a bez okular\u00f3w i dlatego zdejmowa\u0142a je id\u0105c w stron\u0119 lustra. Mog\u0142a wtedy oczyma wyobra\u017ani widzie\u0107 kobiet\u0119, jak\u0105 by\u0142a niegdy\u015b. A mo\u017ce zwierciad\u0142o zachowa\u0142o odbicie twarzy, sylwetk\u0119 osoby, z kt\u00f3r\u0105 styka\u0142o si\u0119 dzie\u0144 po dniu przez wiele dziesi\u0105tk\u00f3w lat? Mo\u017ce z jego drugiej strony wci\u0105\u017c \u017cyje m\u0142oda dziewczyna o \u015bniadej cerze i zielonych oczach, zmieniaj\u0105ca si\u0119 z biegiem czasu w \u2013 zawsze pi\u0119kn\u0105 \u2013 \u017con\u0119 i matk\u0119? Mo\u017ce w prawym g\u00f3rnym rogu, pod fotografi\u0105 m\u0142odszej c\u00f3reczki, kt\u00f3ra uton\u0119\u0142a w jeziorze, jest te\u017c odbicie starszej, potr\u0105conej przez pijanego kierowc\u0119? Mo\u017ce w lustrze odbija si\u0119 duch m\u0119\u017ca\u00a0 przebywaj\u0105cy w mieszkaniu od dnia \u015bmierci? Umar\u0142 zaraz po drugiej c\u00f3rce, zostawili j\u0105 tu wszyscy sam\u0105.<\/p>\n
Mieszkanie by\u0142o du\u017ce: trzy pokoje z jasn\u0105 kuchni\u0105. Kiedy\u015b wype\u0142nione mi\u0142o\u015bci\u0105 mieszkaj\u0105cych w nim ludzi, pachn\u0105ce ciastem i czysto\u015bci\u0105 teraz przedstawia\u0142o obraz ruiny. Leokadia nie mia\u0142a si\u0142y aby umy\u0107 du\u017ce, rozkr\u0119cane okna, wyszorowa\u0107 i wypastowa\u0107 d\u0119bowe pod\u0142ogi, odnowi\u0107 brudne \u015bciany, szczeg\u00f3lnie czarne nad grzejnikami. Nie mia\u0142a te\u017c pieni\u0119dzy aby zap\u0142aci\u0107 komu\u015b obcemu za wykonanie potrzebnych prac. Snu\u0142a si\u0119 po mieszkaniu a razem z ni\u0105 snu\u0142y si\u0119 duchy jej najbli\u017cszych. I Leokadia by\u0142a szcz\u0119\u015bliwa mog\u0105c obcowa\u0107 z ukochanymi.<\/p>\n
Pewnego dnia jej spok\u00f3j zak\u0142\u00f3ci\u0142a wizyta m\u0142odej, energicznej s\u0105siadki i pani z jakiej\u015b opieki spo\u0142ecznej czy sk\u0105d\u015b tam. Leokadii by\u0142o zupe\u0142nie oboj\u0119tne sk\u0105d. Kiwa\u0142a g\u0142ow\u0105, u\u015bmiecha\u0142a si\u0119, co\u015b podpisa\u0142a aby tylko szybciej sobie posz\u0142y i zostawi\u0142y j\u0105 w spokoju. Panie wysz\u0142y zadowolone. Leokadia te\u017c by\u0142a zadowolona, \u017ce posz\u0142y,\u00a0 oraz – \u017ce ona zrobi\u0142a im jak\u0105\u015b przyjemno\u015b\u0107.<\/p>\n
Kiedy kilka dni p\u00f3\u017aniej niespodziewanie rozleg\u0142 si\u0119 ostry dzwonek u drzwi, wystraszy\u0142a si\u0119. Zamkn\u0119\u0142a drzwi na \u0142a\u0144cuch i dopiero wtedy odsun\u0119\u0142a zasuw\u0119. Na korytarzu sta\u0142a jedna z pa\u0144, kt\u00f3re j\u0105 odwiedzi\u0142y. Obok czeka\u0142o dw\u00f3ch m\u0119\u017cczyzn w roboczych kombinezonach. Pani przez szpark\u0119 w drzwiach pokazywa\u0142a jaki\u015b papier, u\u015bmiecha\u0142a si\u0119. T\u0142umaczy\u0142a Leokadii, \u017ce przecie\u017c podpisa\u0142a zgod\u0119, \u017ce tam, gdzie pojedzie dostanie \u015bliczny, czy\u015bciutki, s\u0142oneczny \u00a0pokoik, b\u0119dzie mia\u0142a dobre jedzenie i opiek\u0119 lekarsk\u0105.<\/p>\n
Staruszka nagle zrozumia\u0142a czego od niej \u017c\u0105daj\u0105. Ma si\u0119 wyprowadzi\u0107 z mieszkania, w kt\u00f3rym prze\u017cy\u0142a \u017cycie, zostawi\u0107 cienie swoich bliskich, odej\u015b\u0107 od nich na zawsze? Cofn\u0119\u0142a si\u0119, oczy zab\u0142ys\u0142y przera\u017ceniem. Skrzy\u017cowa\u0142a r\u0119ce na piersiach, kr\u0119ci\u0142a przecz\u0105co g\u0142ow\u0105.<\/p>\n
Pani \u2013 wci\u0105\u017c si\u0119 u\u015bmiechaj\u0105c \u2013 spokojnym g\u0142osem wyja\u015bnia\u0142a, \u017ce Leokadia b\u0119dzie mog\u0142a zabra\u0107 ze sob\u0105 to, co zechce a reszta przedmiot\u00f3w zostanie wystawiona na sprzeda\u017c. Za pieni\u0105dze b\u0119dzie mog\u0142a sobie co\u015b kupi\u0107.<\/p>\n
Kupi\u0107? Renta po m\u0119\u017cu starcza\u0142a ledwo na jedzenie i op\u0142aty. Du\u017co pieni\u0119dzy? Pani przytakn\u0119\u0142a, mo\u017ce i du\u017co. I ona, Leokadia, b\u0119dzie mog\u0142a kupi\u0107 kwiaty i lampki na gr\u00f3b m\u0119\u017ca i dziewczynek? Du\u017co kwiat\u00f3w? Pani potwierdzi\u0142a. Mo\u017ce nawet du\u017co kwiat\u00f3w.<\/p>\n
Leokadia otworzy\u0142a drzwi. Ucieszy\u0142a si\u0119. Tak dawno nie mia\u0142a pieni\u0119dzy na kupno \u015bwie\u017cych kwiat\u00f3w, by z\u0142o\u017cy\u0107 je na grobie. Z przycmentarnego \u015bmietnika wybiera\u0142a takie, kt\u00f3re jeszcze ca\u0142kiem nie usch\u0142y, albo sztuczne, kt\u00f3re jeszcze ca\u0142kiem nie straci\u0142y koloru i nimi przystraja\u0142a gr\u00f3b. Nigdy nie wzi\u0119\u0142a ani jednego cudzego kwiatka.<\/p>\n
Siedzia\u0142a na krze\u015ble i patrzy\u0142a jak panowie w kombinezonach wynosz\u0105 sprz\u0119ty. Spokojna, od lat \u017cyj\u0105ca w innym \u015bwiecie, w innym wymiarze.<\/p>\n
Poruszy\u0142a si\u0119 niespokojnie gdy m\u0119\u017cczy\u017ani zdj\u0119li lustro z haczyk\u00f3w. Szeroko otwartymi oczyma wpatrywa\u0142a si\u0119 w jasn\u0105 plam\u0119 na \u015bcianie, pozosta\u0142\u0105 w miejscu gdzie wisia\u0142o przez lata. Jeden z m\u0119\u017cczyzn potkn\u0105\u0142 si\u0119. Mo\u017cliwe te\u017c, \u017ce porysowana szklana tafla nie tworzy\u0142a ju\u017c jednej ca\u0142o\u015bci z\u00a0 poczernia\u0142\u0105 ze staro\u015bci ram\u0105. Rozleg\u0142 si\u0119 trzask i lustro w postaci migoc\u0105cych kawa\u0142eczk\u00f3w rozsypa\u0142o si\u0119 po pod\u0142odze.<\/p>\n
Leokadia wyda\u0142a z siebie g\u0142os przypominaj\u0105cy wycie. Podnios\u0142a si\u0119 i przysiad\u0142a. Nie odezwa\u0142a si\u0119 wi\u0119cej, siedzia\u0142a wpatrzona w zas\u0142an\u0105 iskierkami pod\u0142og\u0119.<\/p>\n
Nie zobaczy\u0142a obiecanego pokoju. Tydzie\u0144 p\u00f3\u017aniej spocz\u0119\u0142a obok m\u0119\u017ca i c\u00f3rek pod roz\u0142o\u017cystym d\u0119bem.<\/p>\n
15.11.2018<\/p>\n
\n- nie-okrzesana<\/a>