Po chwili Ada\u015b otworzy\u0142 oczy. Przerazi\u0142 si\u0119 zobaczywszy obydwie mamy.<\/p>\n
– Nie b\u00f3j si\u0119 \u2013 powiedzia\u0142a Klarusia. – Przecie\u017c m\u00f3wi\u0142am, \u017ce nasza mama to Czarodziejka.<\/p>\n
– Synku, naprawd\u0119 nie masz powodu do obaw. Wiem ju\u017c o co chodzi, ale zapewniam ci\u0119, \u017ce \u017ale nas zrozumia\u0142e\u015b. Wiesz kochanie, \u017ce to Bacu\u015b przyprowadzi\u0142 nas do ciebie? W\u0142a\u015bciwie to on uratowa\u0142 ci \u017cycie. Jest bohaterem i p\u00f3jdzie z nami.<\/p>\n
– Naprawd\u0119? – Ada\u015b z niedowierzaniem spojrza\u0142 na mam\u0119, kt\u00f3ra mia\u0142a mokre oczy… – Chcia\u0142em z nim uciec do lasu, \u017ceby\u015bmy byli razem…<\/p>\n
– Oczywi\u015bcie Adasiu, \u017ce p\u00f3jdzie z nami \u2013 mama Czarodziejka u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 do dziecka. – P\u00f3jdzie z nami. Naprawd\u0119. I zostanie u nas dop\u00f3ki nie poczujesz si\u0119 na tyle dobrze, \u017ceby\u015b m\u00f3g\u0142 si\u0119 sam nim opiekowa\u0107, a moje bli\u017aniaki ch\u0119tnie ci pomog\u0105… – ukradkiem wytar\u0142a \u0142zy p\u0142yn\u0105ce po policzkach.<\/p>\n
– D\u0142ugo to b\u0119dzie trwa\u0142o? – zapyta\u0142 Ada\u015b s\u0142abym jeszcze g\u0142osem, ale buzia ju\u017c nabiera\u0142a kolor\u00f3w.<\/p>\n
– Nied\u0142ugo \u2013 odpowiedzia\u0142a mama Marysia. – W\u0142a\u015bnie szuka\u0142am ci\u0119 synku, \u017ceby ci przekaza\u0107 dobr\u0105 wiadomo\u015b\u0107. O ma\u0142y w\u0142os a nie zd\u0105\u017cy\u0142abym \u2026 gdyby nie Bacu\u015b…<\/p>\n
Bacu\u015b siedzia\u0142 obok Adasia, r\u00f3\u017cowym j\u0119zykiem liza\u0142 go po r\u0105czkach a ch\u0142opiec tuli\u0142 si\u0119 do niego.<\/p>\n
– Adasiu, teraz musimy wr\u00f3ci\u0107 do dom\u00f3w. Zabieramy Bacusia, wyk\u0105piemy go a jutro zaprowadzimy do weterynarza do kontroli. Potem b\u0119dziesz m\u00f3g\u0142 si\u0119 do niego przytula\u0107 bez przerwy. Zgoda? A teraz doko\u0144cz Marysiu, co to za dobra wiadomo\u015b\u0107.<\/p>\n
– Ot\u00f3\u017c chodzi o pomp\u0119 insulinowa i glukometr. W\u0142a\u015bnie odebra\u0142am telefon w tej sprawie. B\u0119dzie je mia\u0142. To wspania\u0142e! B\u0119dzie m\u00f3g\u0142 zawsze je mie\u0107 przy sobie gdziekolwiek si\u0119 uda. Glukometr mierzy cukier, pompa analizuje pomiar, podaje insulin\u0119 a czas podawania jest ustawiony automatycznie. Nie b\u0119dzie ju\u017c nara\u017cony na takie okropne ataki.<\/p>\n
-To znaczy, \u017ce choroba ju\u017c go nie b\u0119dzie napada\u0142a? – dopytywa\u0142 si\u0119 Anto\u015b.<\/p>\n
-Z pewno\u015bci\u0105 nie b\u0119dzie tak bardzo dokuczliwa \u2013 odpowiedzia\u0142a mama Agatka-Carodziejka.<\/p>\n
Mama Marysia wzi\u0119\u0142a synka na r\u0119ce. Obj\u0105\u0142 j\u0105 raczkami za szyj\u0119 i przymkn\u0105\u0142 oczy. Obok sz\u0142a mama Agatka z bli\u017aniakami trzymaj\u0105cymi r\u0119ce na karku Bacusia. Tak pojawili si\u0119 w osiedlowej uliczce. Z przeciwka szybkim krokiem szli obaj tatusiowie zaniepokojeni otwartymi drzwiami pustych dom\u00f3w. Jedyn\u0105 \u017cyw\u0105 istot\u0105 by\u0142a Misia, kt\u00f3ra zesz\u0142a z ga\u0142\u0119zi na widok taty Micha\u0142a i pr\u00f3bowa\u0142a co\u015b powiedzie\u0107 po swojemu, ale nie zrozumia\u0142. Obaj wybiegli r\u00f3wnocze\u015bnie przed domy i wtedy w\u0142a\u015bnie ukaza\u0142 si\u0119 ich oczom wspomniany poch\u00f3d. Spojrzeli na siebie pe\u0142ni z\u0142ych przeczu\u0107 i ruszyli w stron\u0119 rodziny.<\/p>\n
– Co si\u0119 sta\u0142o? – tata Wojtek pierwszy dobieg\u0142 do \u017cony nios\u0105cej Adasia.<\/p>\n
– Ju\u017c wszystko dobrze \u2013 uspokoi\u0142a go mama Marysia.<\/p>\n
– Daj, wezm\u0119 go, przecie\u017c tobie nie wolno d\u017awiga\u0107 \u2013 wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119ce po dziecko.<\/p>\n
Ada\u015b mocniej przytuli\u0142 si\u0119 do mamy.<\/p>\n
– Synku, lekarz nie pozwoli\u0142 mamie nosi\u0107 nic ci\u0119\u017ckiego, a ty troch\u0119 wa\u017cysz \u2013 powiedzia\u0142.<\/p>\n
– Nie chc\u0119, bo ty nie chcesz mie\u0107 k\u0142opot\u00f3w ze mn\u0105 i z psem \u2013 szepn\u0105\u0142 Ada\u015b. – Sam s\u0142ysza\u0142em.<\/p>\n
– Musia\u0142e\u015b co\u015b \u017ale zrozumie\u0107. Zaraz o tym porozmawiamy, ale najpierw wezm\u0119 ci\u0119 od mamy, ona ju\u017c nie ma si\u0142y. Zgoda?<\/p>\n
Ada\u015b nie odpowiedzia\u0142, ale pozwoli\u0142 si\u0119 wzi\u0105\u0107 na r\u0119ce tatusiowi, kt\u00f3ry zacz\u0105\u0142 dziwnie szybko mruga\u0107 powiekami…<\/p>\n
Mama Marysia zachwia\u0142a si\u0119, jakby razem z dzieckiem zosta\u0142a od niej zabrana ca\u0142a si\u0142a \u017cyciowa. Rodzice bli\u017aniak\u00f3w podtrzymali j\u0105 z obu stron. Dobrze, \u017ce ich domki sta\u0142y w ostatnim rz\u0119dzie, bo do drzwi zosta\u0142o dos\u0142ownie kilka krok\u00f3w.<\/p>\n
-Wejd\u017acie do nas na chwil\u0119, wszyscy \u2013 poprosi\u0142a mama Marysia. – U was jeszcze przeprowadzkowy rozgardiasz a u nas ju\u017c jest gdzie usi\u0105\u015b\u0107.<\/p>\n
Weszli do saloniku na parterze. Adasiowi wr\u00f3ci\u0142y kolory na policzki, bardzo blada by\u0142a natomiast jego mama. Usiedli. Bacu\u015b zatrzyma\u0142 si\u0119 przed drzwiami. Rozgl\u0105da\u0142 si\u0119 czujnie, przygotowany do ucieczki.<\/p>\n
-Wejd\u017a piesku \u2013 powiedzia\u0142a mama Marysia, – ty jeste\u015b bohaterem dnia.<\/p>\n
Klarusia i Anto\u015b stan\u0119li po obu stronach psa i weszli do \u015brodka trzymaj\u0105c r\u0119ce na jego karku, wszak bli\u017aniaki nie musz\u0105 porozumiewa\u0107 si\u0119 s\u0142owami, \u017ceby wiedzie\u0107 co robi\u0107.<\/p>\n
– A wi\u0119c tatusiu? – Ada\u015b, ju\u017c z fotela – spojrza\u0142 pytaj\u0105co na ojca.<\/p>\n
Tata Wojtek odwr\u00f3ci\u0142 wzrok w stron\u0119 \u017cony, kt\u00f3ra skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105 i rzek\u0142.<\/p>\n
– Nie wiem co us\u0142ysza\u0142e\u015b. Chcieli\u015bmy wsp\u00f3lnie z mam\u0105 powiedzie\u0107 ci, \u017ce b\u0119dziesz mia\u0142 siostrzyczk\u0119. Ale zanim to si\u0119 stanie mama musi bardzo du\u017co odpoczywa\u0107, nie wolno jej si\u0119 przem\u0119cza\u0107, powinna le\u017ce\u0107 jak najwi\u0119cej, \u017ceby nie nadwyr\u0119\u017ca\u0107 si\u0142. W takiej sytuacji szczeniak w domu to zbyt du\u017cy problem.<\/p>\n
– Ale Bacu\u015b nie jest szczeniakiem! – krzykn\u0105\u0142 Ada\u015b.<\/p>\n
– A czy ty nam powiedzia\u0142e\u015b o Bacusiu? Zrobi\u0142e\u015b awantur\u0119 o pieska, wi\u0119c my\u015bleli\u015bmy, \u017ce chcesz szczeniaka. My te\u017c chcieli\u015bmy psa, zawsze chcieli\u015bmy, szczeg\u00f3lnie teraz, kiedy ju\u017c mamy domek z ogr\u00f3dkiem, ale nie w tej chwili.<\/p>\n
– A kiedy? – dopytywa\u0142 si\u0119 ch\u0142opczyk.<\/p>\n
– Kiedy mama b\u0119dzie si\u0119 ju\u017c dobrze czu\u0142a i ty te\u017c. Ty, synku, musisz teraz pomaga\u0107 mamie. Przecie\u017c wiesz, \u017ce przesta\u0142a chodzi\u0107 do pracy ze wzgl\u0119du na zdrowie. Ty wkr\u00f3tce b\u0119dziesz mia\u0142 swoj\u0105 pomp\u0119 insulinow\u0105 i glukometr, co zdecydowanie u\u0142atwi ci codzienne \u017cycie i b\u0119dziesz w domu jedynym m\u0119\u017cczyzn\u0105, podczas gdy ja musz\u0119 zarabia\u0107 na nasz\u0105 rodzin\u0119 i prawie ca\u0142y dzie\u0144 sp\u0119dzam w pracy. Rozumiesz?<\/p>\n
– To znaczy, \u017ce nie by\u0142e\u015b z\u0142y na Bacusia?<\/p>\n
– Dziecko, przecie\u017c ja o Bacusiu nic nie wiedzia\u0142em! On jest doros\u0142ym psem i, jak wida\u0107, bardzo m\u0105drym. Uratowa\u0142 ci \u017cycie i przez to sta\u0142 si\u0119 cz\u0142onkiem rodziny. Tak?<\/p>\n
– Kochani, znowu si\u0119 wzruszy\u0142am \u2013 mama Agatka-Czarodziejka wyciera\u0142a oczy. – Czyli wszystko si\u0119 wyja\u015bni\u0142o? Gratuluj\u0119 wam i ciesz\u0119 si\u0119 ogromnie.<\/p>\n
– Agatko, dzi\u0119kuj\u0119 ci \u2013 mama Marysia serdecznie u\u015bciska\u0142a nowa przyjaci\u00f3\u0142k\u0119. – Za pomoc w sprawie pompy insulinowej i glukometru. Dzi\u0119ki temu i ja odetchn\u0119, uspokoj\u0119 si\u0119 i urodz\u0119 zdrow\u0105 c\u00f3reczk\u0119. Na dodatek nasze dzieci si\u0119 zaprzyja\u017ani\u0142y, no i my te\u017c…<\/p>\n
– Mamo, a co to jest cukrowa choroba, ta, co napada Adasia? – szarpa\u0142 Anto\u015b mam\u0119 za r\u0119k\u0119.<\/p>\n
– Pozw\u00f3l Antosiu, \u017ce ja ci odpowiem – mama Marysia u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 do ch\u0142opca. – Zd\u0105\u017cy\u0142am si\u0119 ju\u017c dobrze zapozna\u0107 z tym problemem M\u00f3wi\u0105c w skr\u00f3cie polega ona na zaburzeniu przemiany materii a wywo\u0142uje j\u0105 niedob\u00f3r insuliny, hormonu produkowanego przez trzustk\u0119.<\/p>\n
-To ja ju\u017c wiem \u2013 zawo\u0142a\u0142a Klara. – To jest ta sama choroba, kt\u00f3r\u0105 ma ma\u0142a Julka od mamusi kole\u017canki z pracy. Trzeba jej robi\u0107 zastrzyki z tej…in…in…<\/p>\n
– Insuliny \u2013 podpowiedzia\u0142 tatu\u015b.<\/p>\n
– No w\u0142a\u015bnie, insuliny \u2013 podchwyci\u0142a dziewczynka.<\/p>\n
– Wiecie co? Wa\u017cne, \u017ce dobre jest wszystko co si\u0119 dobrze ko\u0144czy \u2013 skwitowa\u0142a mama Agatka . – A na dodatek Bacu\u015b zyska\u0142 i imi\u0119 i dom \u2013 wskaza\u0142a na pieska, kt\u00f3ry szczekn\u0105\u0142 potakuj\u0105co.<\/p>\n
– Na razie zabierzemy go do siebie \u2013 u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 tata Micha\u0142.<\/p>\n
– Tak, jutro p\u00f3jd\u0119 z nim do weterynarza. Mam ca\u0142e trzy tygodnie urlopu na uporanie si\u0119 z porz\u0105dkami w nowym domu, wi\u0119c zd\u0105\u017c\u0119 wszystko za\u0142atwi\u0107 \u2013 powiedzia\u0142a mama Agatka.<\/p>\n
– Dobrze, a nasi m\u0119\u017cowie niech zrobi\u0105 furtk\u0119 w p\u0142ocie, \u017ceby dzieci i pies mog\u0142y si\u0119 odwiedza\u0107 bez wychodzenia na uliczk\u0119. – doda\u0142a mama Marysia.<\/p>\n
Kiedy zapad\u0142a noc ksi\u0119\u017cyc wyszed\u0142 na spacer po niebie i przechadza\u0142 si\u0119 zagl\u0105daj\u0105c do ludzkich sn\u00f3w. Zatrzyma\u0142 si\u0119 d\u0142u\u017cej nad dwoma domkami przy ulicy Bajkowej. Patrzy\u0142 na dwie rodziny ze wsp\u00f3lnym psem i u\u015bmiecha\u0142 si\u0119, bo widzia\u0142, \u017ce \u015bpi\u0105 tam bardzo szcz\u0119\u015bliwe dzieci.<\/p>\n
9.11.2018<\/p>\n
\n- 45gogula<\/a>