Teraz z przymru\u017ceniem oka historia o mi\u0142o\u015bci;)))<\/p>\n
\u017bubr to dostojny wielce zwierz.
\nChcesz go zobaczysz? To si\u0119 spiesz.
\nWnet w g\u0142uchej puszczy si\u0119 zaszyje,
\nciszy, spokoju tam za\u017cyje.<\/p>\n
Przez puszcz\u0119 dumnie, wolno kroczy,
\nma bardzo bystre, czujne oczy,
\njest przeogromny oraz spokojny
\ni \u017caden zwierz nie chce z nim wojny.<\/p>\n
Pewnego ranka \u0142aciata krowa Wesz\u0142a do puszczy, w kr\u0105g si\u0119 rozgl\u0105da. Wtem co\u015b wielkiego rusza si\u0119 w borze. Patrzy i oczom w\u0142asnym nie wierzy, – Oto m\u00f3j rycerz! Jego szuka\u0142am!<\/em> – P\u00f3jd\u017a, pi\u0119kna, ze mn\u0105 – zamrucza\u0142 cicho –<\/em> \u00a04.10.2018<\/em><\/p>\n
\ntak pomy\u015bla\u0142a –\u00a0W puszczy si\u0119 schowam,<\/em>
\nzrobi\u0119 dzi\u015b sobie super wycieczk\u0119,<\/em>
\nle\u015bnym powietrzem odetchn\u0119 troszeczk\u0119.<\/em><\/p>\n
\n– Och, jak\u017ce pi\u0119knie tu \u015bwiat wygl\u0105da.<\/em>
\nPrzez g\u0119ste li\u015bcie s\u0142o\u0144ce przenika<\/em>
\nlecz nim do runa dotrze, to znika.<\/em><\/p>\n
\n– C\u00f3\u017c to takiego<\/em> – my\u015bli – by\u0107 mo\u017ce?<\/em>
\nOj, jakie\u015b oko w li\u015bciach b\u0142ysn\u0119\u0142o,<\/em>
\npo mej postaci ca\u0142ej przemkn\u0119\u0142o.<\/em><\/p>\n
\nw\u0142os jej na karku nagle si\u0119 zje\u017cy\u0142,
\noko zab\u0142ys\u0142o, a wiecie przecie\u017c,
\n\u017ce krowa ma najpi\u0119kniejsze w \u015bwiecie.<\/p>\n
\nDo niego cicho w nocy wzdycha\u0142am –<\/em>
\nszepn\u0119\u0142a. \u017bubr z g\u0105szczu si\u0119 wynurzy\u0142
\ni spok\u00f3j spokojnej krowy wzburzy\u0142.<\/p>\n
\ngdzie nie dopadnie nas \u017cadne licho.<\/em>
\nMo\u017cesz od dzisiaj m\u00f3wi\u0107 o cudzie,<\/em>
\nbo tam nie znajd\u0105 nas \u017cadni ludzie.<\/em><\/p>\n
\n- 45gogula<\/a>