„Podobno ch\u0142ody id\u0105” – us\u0142ysza\u0142am – „i dlatego pomnikom nale\u017cy zak\u0142ada\u0107 koszulki, \u017ceby nie zmarz\u0142y”. Dobrze, \u017ce dowcip w narodzie nie ginie. My\u015bl\u0119, \u017ce je\u015bli kto\u015b nie ma poczucia humoru, to mnie jest z kim\u015b takim nie po drodze. Mog\u0119 tylko pomy\u015ble\u0107:”huc se ta huc, a jo se bede ciurco\u0142”. Jak kto\u015b bredzi to niech bredzi jak lubi. Ja id\u0119 dalej.
\nZm\u0119czy\u0142am si\u0119, bo przez ca\u0142y weekend szuka\u0142am, znalaz\u0142am i wprowadza\u0142am w Lapcia dyrdyma\u0142k\u0119 pt. ” O Matyldzie co nie chcia\u0142a Nikodema”, kt\u00f3r\u0105 napisa\u0142am 30 lat temu albo jeszcze wi\u0119cej. Takie to by\u0142o „co\u015b” w ramach odstresowania i oderwania si\u0119 od rzeczywisto\u015bci. Kiedy wreszcie znalaz\u0142am, to naprawd\u0119 si\u0119 zdziwi\u0142am, bo ju\u017c nie pami\u0119ta\u0142am szczeg\u00f3\u0142\u00f3w i sama z siebie si\u0119 u\u015bmia\u0142am. Nawet M\u0105\u017c przeczyta\u0142 z ciekawo\u015bci i prze\u017cy\u0142;)))
\nW zwi\u0105zku z „prze\u017cyciem”. Znalaz\u0142am spos\u00f3b na babci\u0119 D. M\u00f3wi\u0142am, \u017ce nie chce je\u015b\u0107, a kolacji to ju\u017c og\u00f3le. Od tygodnia zamiast pyta\u0107 czy co\u015b zje, robi\u0119 jej kanapki ( oczywi\u015bcie pi\u0119knie udekorowane, \u017ceby apetycznie wygl\u0105daly) i M\u0105\u017c jej zanosi do pokoju. Chyba, \u017ce akurat babcia D. znajduje si\u0119 w moim zasi\u0119gu, to wtedy ja jej podaj\u0119. Na razie zjada. Daj\u0119 jej te\u017c preparat wielowitaminowy poza tym, co ka\u017ce lekarz, oraz vit.B com. My te\u017c bierzemy, bo uk\u0142ad nerwowy siada i wsta\u0107 nie chce w obliczu rzeczywisto\u015bci, przy kt\u00f3rej upa\u0142y to ma\u0142y piku\u015b. Ale „nic to, Ba\u015bka, nic to”. S\u0105 chwile, w kt\u00f3rych si\u0119 ciesz\u0119, kiedy Babcia D. siedzi sobie w ogr\u00f3dku, rozwi\u0105zuje swoje krzy\u017c\u00f3wki, g\u0142aszcze psiaki, albo le\u017cy na rozk\u0142adanym \u0142\u00f3\u017cku w cieniu, czasem przy\u015bnie. Tak powinno by\u0107, tak jest dobrze i normalnie. Mo\u017ce g\u0142upia jestem, ale mnie to cieszy. Nie minie du\u017co czasu – ju\u017c s\u0142ycha\u0107 szlochanie z pokoju, jakby sta\u0142o si\u0119 nie wiadomo jakie nieszcz\u0119\u015bcie. Tymczasem okazuje si\u0119, \u017ce znowu zgin\u0105\u0142 zegarek… a zegarek le\u017cy sobie spokojnie na widoku w \u0142azience. Rozpacz i szloch jakby kto\u015b najdro\u017cszy nagle umar\u0142…. Ka\u017cdy mo\u017ce dosta\u0107 rozstroju nerwowego na d\u0142u\u017csz\u0105 met\u0119 \u017cyj\u0105c na takiej hu\u015btawce.
\nDeszcz popada\u0142, ro\u015blinki podla\u0142, mnie te\u017c, bo znowu tu\u017c przed ulew\u0105 wysz\u0142am z psiakami. Ale – ciep\u0142o by\u0142o i przyjemnie, wi\u0119c jak pod prysznicem sobie sz\u0142am. Po co mia\u0142am przyspiesza\u0107 kroku, jak i tak by\u0142am ca\u0142a mokra? Matka Natura sama mnie och\u0142odzi\u0142a:)))<\/p>\n
6.08.2018<\/p>\n
\n- urszula97<\/a>