Dzi\u015b jest dwudziesty si\u00f3dmy dzie\u0144 lutego, roku siedemnastego, dwudziestego pierwszego stulecia. Czy to dobry dzie\u0144 na rozpocz\u0119cie czego\u015b nowego w \u017cyciu?<\/p>\n
D\u0142ugo zastanawia\u0142am si\u0119 nad – nazwijmy to – przygod\u0105 blogow\u0105. Jaki\u015b czas temu wpad\u0142am na pomys\u0142 takiej aktywno\u015bci lecz potem z ka\u017cdej strony zaczyna\u0142y nap\u0142ywa\u0107 w\u0105tpliwo\u015bci. Po co ci to? Nie masz co robi\u0107? Masz za du\u017co czasu? Nie potrafisz, nie dasz sobie rady, jeste\u015b wszak techniczn\u0105 nog\u0105 a przecie\u017c nie mo\u017cesz ci\u0105gle dzwoni\u0107 po pomoc jak ci si\u0119 tekst rozjedzie albo znowu wci\u015bniesz nie ten klawisz co trzeba… Takie s\u0142owa i jeszcze inne, du\u017co gorsze, s\u0142ysza\u0142am wok\u00f3\u0142 g\u0142owy. D\u0142ugo trwa\u0142o dop\u00f3ki nie u\u015bwiadomi\u0142am sobie, \u017ce s\u0105 to reminiscencje cz\u0119sto s\u0142yszanego w dzieci\u0144stwie zdania: „zejd\u017a z ob\u0142ok\u00f3w na ziemi\u0119, zacznij my\u015ble\u0107 realnie”, kt\u00f3re towarzyszy\u0142o mi od zawsze powoduj\u0105c emocjonalne hu\u015btawki. Teraz wiem, \u017ce prawda zawiera si\u0119 w innych s\u0142owach. „Nie stawiaj barier swej wyobra\u017ani. Tylko z zamk\u00f3w na lodzie powstaj\u0105 potem na ziemi pa\u0142ace” – pisa\u0142 Prentice Mulford w „Przeciw \u015bmierci”.<\/p>\n
Dzi\u015b dotar\u0142am do etapu \u017cycia, w kt\u00f3rym w\u0142a\u015bciwie wszystko mi ju\u017c i jeszcze wypada \ud83d\ude42 Mog\u0119 wi\u0119c dzieli\u0107 si\u0119 swoimi my\u015blami, wra\u017ceniami, do\u015bwiadczeniem. Mog\u0119 wydoby\u0107 z szuflady pisane dawno i niedawno teksty, wreszcie je uwolni\u0107 i pu\u015bci\u0107 w \u015bwiat. Mo\u017ce komu\u015b sprawi\u0105 przyjemno\u015b\u0107 i poprawi\u0105 humor? Tak sobie pomy\u015bla\u0142am, \u017ce kiedy przyjdzie (a to nikogo nie ominie) uda\u0107 si\u0119 do Krainy Wiecznych \u0141ow\u00f3w albo na Drug\u0105 Stron\u0119 T\u0119czy (wci\u0105\u017c nie wiem gdzie wola\u0142abym si\u0119 znale\u017a\u0107 jako, \u017ce serce i do Winnetou wo\u0142a i do \u015bwiata Ani Shirley po r\u00f3wno \ud83d\ude42 ), wtedy tony zapisanego papieru trafi\u0105 do \u015bmieci albo na makulatur\u0119. A przecie\u017c chcia\u0142oby si\u0119 co\u015b ocali\u0107 od zapomnienia…<\/p>\n
P\u00f3ki jest si\u0119 bardzo m\u0142odym, nie my\u015bli si\u0119 o korzeniach swojej rodziny, o przesz\u0142o\u015bci lecz patrzy si\u0119 w prz\u00f3d. I dobrze, tak trzeba. Tylko…\u00a0 dop\u00f3ki s\u0105 wok\u00f3\u0142 rodzice, dziadkowie, czasem nawet pradziadkowie wydaje si\u0119, \u017ce tak b\u0119dzie zawsze, \u017ce zd\u0105\u017cy si\u0119 o wszystko zapyta\u0107. Niestety, zwykle niespodziewanie, zawsze zbyt wcze\u015bnie, odchodz\u0105 ci, kt\u00f3rzy s\u0105 skarbnic\u0105 wiedzy, staje si\u0119 zbyt p\u00f3\u017ano na jakiekolwiek pytania, na uzyskanie bezcennych informacji. Pomy\u015bla\u0142am, \u017ce spisz\u0119 to co pami\u0119tam, co zd\u0105\u017cy\u0142am zanotowa\u0107 kiedy\u015b. Moja rodzina wywodzi si\u0119 z Galicji, dlatego z zainteresowaniem zacz\u0119\u0142am ogl\u0105da\u0107 serial „Belle Epoque” odzwierciedlaj\u0105cy \u00f3wczesn\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107 i w miar\u0119 mo\u017cliwo\u015bci ukazuj\u0105cy tak\u017ce fragmenty \u017cycia zwyk\u0142ych ludzi. Z tego te\u017c powodu, \u017ce „gdzie si\u0119 kto ul\u0105gnie tam ci\u0105gnie” – jak m\u00f3wi\u0142a moja babcia Stefa, si\u0119gn\u0119\u0142am po rzecz Stanis\u0142awa Aleksandra Nowaka pod tytu\u0142em „Galicyjanie” i zachwyci\u0142am si\u0119 sposobem przedstawienia i opisania \u015bwiata. W tematyce pozostaje tak\u017ce wspania\u0142y „Mit Galicji”, pere\u0142ka po prostu, album wydany dzi\u0119ki Mi\u0119dzynarodowemu Centrum Kultury w Krakowie i Wien Museum z okazji wystawy zorganizowanej w Krakowie i w Wiedniu.<\/p>\n
27.02.2017<\/p>\n